Anne
Reisverslag 1
Bijzonder, indrukwekkend, confronterend!!!
Ik denk dat deze woorden wel zo’n beetje omschrijven wat ik voel na een verblijf van twee weken in Kisumu.
Het weeshuis, de kinderen (lief en ondeugend net zoals in Nederland), de zusters en alle andere bijzondere mensen die ik inmiddels heb mogen ontmoeten, het maakt me blij en ik geniet van elk moment.
Toch was het een week met ups and downs. Het buiten spelen met de kinderen, lekker ravotten in het gras, een potje voetbal, knuffelen, een verhaaltje voorlezen of gezellig aardappels schillen met de dames in de keuken, allemaal UPS!
Maar je wordt hier ook geconfronteerd met minder leuke dingen, dan bedoel ik met name de achtergronden van deze bijzondere kinderen. Als je naar ze kijkt zie je blije gezichten, maar achter die donkere ogen schuilt soms een triest verhaal.
Dat blijkt wel uit de rapporten die ik heb mogen inzien van enkele kinderen alvorens we op huisbezoek zijn gegaan. Samen met Caroline, de sociaal werkster en een zuster een hele dag op pad om enkele families te bezoeken waarvan één of meerdere kinderen in St. Clare verblijven.
Heel bijzonder om dit te mogen meemaken want nu kom ik op plekken waar ik anders niet zou zijn geweest. Dit is Afrika!
We hebben drie gezinnen kunnen bezoeken en we zien vooral veel armoede, de mensen vechten om te kunnen overleven. Elke dag hopen en bidden dat er wat groente of sisaltouw verkocht wordt zodat er wat eten op tafel staat.
Toch worden we telkens zeer hartelijk ontvangen met thee of wat zoets.
We praten met ouders, grootouders of stiefmoeders over de kinderen in het weeshuis en een mogelijkheid over eventuele re-integratie. Voor Caroline een zware taak, zij is er vooral om te observeren en de familieleden ervan te overtuigen dat re-integratie op termijn belangrijk is voor het kind.
Uiteindelijk zal mede aan de hand van deze huisbezoeken worden bepaald of kinderen voor re-integratie in aanmerking komen of nog een tijd in het weeshuis zullen verblijven.
Na een lange dag rijden we met een goed gevoel terug naar Kisumu, onderweg evalueren we de dag en de bijzondere verhalen.
Het is een hobbelige rit van 3 uur over veelal zandwegen met veel regen, regelmatig sluit ik mijn ogen, de chauffeur scheurt er flink op los en soms vraag ik me af of ik de volgende bocht wel zonder kleerscheuren doorkom.. het was me een pittig dagje!
Nog een kleine twee weken te gaan en dan zit mijn verblijf er hier alweer op! Er is nog genoeg te doen en te zien dus geen tijd te verspillen. Dit weekend wil ik de Maasai market bezoeken, wat souvenirtjes voor thuis meenemen.
Kwaheri!
Groetjes Anne
Klik hier voor foto’s van Anne.
Reisverslag 2
Alweer een week in Kisumu, de tijd vliegt. Ik begin al aardig gewend te raken aan de warmte, de mensen en het ‘mzungu’ geroep.
Elke dag doe ik nieuwe ervaringen en indrukken op en het verbaasd me telkens weer hoe gelukkig de mensen zijn met de kleine dingen. Daar kunnen wij in Nederland nog heel veel van leren. Hoe verwend we zijn en we soms kunnen mopperen over nutteloze zaken. Ik hoop dat gevoel mee naar Nederland te kunnen nemen.
Inmiddels al veel tijd doorgebracht op de compound bij de kinderen. Blije gezichten als je de poort binnen komt lopen en een hoop gezwaai wanneer ik weer vertrek. Aandoenlijk!!
Ik heb meegedraaid tijdens de lessen en heb zelfs een wiskundeles kunnen geven. Wanneer één van de kinderen het antwoord goed heeft wordt er driftig met de heupjes gezwierd, met de handjes in de zij en begint de klas te klappen. Dat zouden we in Nederland ook moeten invoeren, ik zie het al voor me.
Ook heb ik al kennis gemaakt met Francis en zijn frietjes! Heerlijk, met roze ketchup… Zijn kiosk ziet er netjes en schoon uit. Hij heeft zijn zaakjes aardig voor elkaar, alleen is de verkoop wat ingezakt omdat de tax is verhoogd en mensen minder te besteden hebben. Hopelijk trekt dit snel weer aan.
Hij is druk met zijn studie voor project manager. Medio 2014 hoopt hij deze af te kunnen ronden. Om hem een steuntje in de rug te geven heb ik hem mijn oude laptop gedoneerd. Hij is er maar wat blij mee en kan deze zowel voor zijn school als zijn administratie voor de Urusi voetbalclub gebruiken.
Voor de komende week staat er nog genoeg op het programma.
Zondagochtend wil ik een mis bijwonen samen met de zusters en de kinderen. Woensdag mag ik op huisbezoek samen met sociaal werker Caro. We zullen de familie van Rafael en Loïs gaan ontmoeten.
Verder laat ik me verassen met alles wat er zoal voorbij komt.
Groetjes uit Kisumu!
Klik hier voor foto’s van Anne.
