Verblijf in Kisumu, Maaike en Lisanne

Vier weken Kisumu met Maaike als medereiziger was voor mij, Lisanne, een bijzondere ervaring. We hebben samen een gezellige maar ook interessante tijd gehad. Interessant om met iemand met een frisse blik te lachen over alle “vreemde” dingen die we tegenkomen, te discussiëren over het waarom van hulp verlenen, de verschillen in cultuur, de plek van Amara, de situatie van onze “Amara familie” etc. Ook de laatste week met haar ouders: top!

Op deze plek wil ik Maaike bedanken voor haar inzet voor Amara. Daarbij ook dank aan de vele sponsors die zij wist te mobiliseren. Dank je wel! Lisanne

Reisverslag van Maaike

In oktober was het dan eindelijk zo ver, samen met Lisanne mocht ik een maand lang het befaamde Kisumu gaan verkennen. Zo lang als ik me kan herinneren ben ik altijd ontzettend nieuwsgierig geweest naar zowel het leven in Afrika als naar het goede werk dat stichtingen als Amara hier leveren. Gedurende mijn geweldig indrukwekkende Kisumu-experience heb ik kennis mogen maken met het echte pure Kenia en daarbij tevens een exclusief kijkje mogen nemen binnen de projecten van Amara.

Zo was het St Clare’s kindertehuis één van onze vaste adressen. Niet alleen voor de kinderen maar ook zeker voor mij was elk bezoekje een feest. Ik vond het fantastisch om deze kinderen te mogen leren kennen en heb geweldig veel plezier met ze gehad. Natuurlijk kwamen we niet alleen op St Clare’s om met de kinderen te dollen, samen met Zuster Lucy hebben we uiteraard de complete gang van zaken doorgesproken. Zowel de ontwikkelingen binnen het tehuis als de re-integratie van de oudere kinderen kwamen in het kantoortje van Lucy uitgebreid aan bod. Voor mij was het allemaal erg interessant om te horen en te zien hoe de steun van Amara precies in elkaar steekt. Daarnaast hebben we natuurlijk ook de voetbalclub herhaaldelijk bezocht. Het was mooi om de kinderen hier zo druk bezig te zien, de meeste van hen komen elke dag uit school direct naar de voetbalclub om een lekker balletje te trappen. Ongetwijfeld een prachtig project dus. Naast het aanschouwen van de jonge voetballertjes heb ik ook van dit project de opzet en afwikkeling mee kunnen krijgen. Zo ben ik onder andere aanwezig geweest bij de bestuursvergadering en heb ik meerdere tassen vol voetbalspullen (gesponsord vanuit Amara) aan de voetballers en trainers uit mogen delen.

Iets wat ook behoorlijk veel indruk op me heeft gemaakt is het Project Therapie. Lisanne heeft gedurende de maand met nagenoeg alle gehandicapte kinderen en hun moeders persoonlijk de ontwikkelingen doorgesproken en ook hierbij mocht ik weer allemaal aanwezig zijn. Het was voor mij heel bijzonder om al deze sterke vrouwen en hun lieve kinderen te mogen leren kennen. Ik heb enorm veel bewondering voor zowel de kracht van deze moeders als voor de manier waarop Amara hen begeleidt. Ik ben ervan overtuigd dat deze zeer kwetsbare doelgroep het in Kenia zonder dit soort steun eigenlijk niet zou kunnen redden. 

Naast dit alles heb ik ook nog eens mijn eigen steentje bij kunnen dragen door middel van enkele genereuze sponsoren. Zo heb ik onder andere klamboes aangeschaft voor het kindertehuis, een elektriciteitsgenerator gekocht voor de voetbalclub en een behandeltafel laten maken voor een 24-uurse opvang van gehandicapte kinderen. En last but not least: sponsors doneerden op mijn verzoek geld zodat alle families die deelnemen aan het Project Therapie weer een NHIF kaart (ziektekosten verzekering) krijgen in 2020. 

Ook hebben we de laatste week hoog bezoek mogen ontvangen: niemand minder dan mijn eigen ouders. Zij waren namelijk ineens ook wel erg nieuwsgierig geworden naar het leven in Kisumu en hebben het dus eveneens allemaal van dichtbij mee mogen maken. Samen met hen hebben we zowel de projecten als verschillende families bezocht. 

Al met al was het een onvergetelijk, fantastisch avontuur dat ik me de rest van m’n leven zal herinneren. En ik verwacht dan ook dat mijn eerste keer Afrika zeker niet m’n laatste zal zijn. 

Maaike