Op 1 november reisden wij bepakt en bezakt af met een kleine honderd kilo aan materialen naar Kenia. Dit om namens Amara Foundation zeven rolstoelen te reconditioneren voor de kinderen van St.Antony speciaal onderwijs in Awasi.
Omdat we aan het begin van de vakantieperiode arriveerden, konden we de kinderen niet bezoeken op hun vaste stek. Normaal gesproken krijgen ze therapie in Awasi. In plaats daarvan zagen we de kinderen allemaal op de therapie in het JOOTRH Hospital in Kisumu. 

Eerste ontmoeting
Op vrijdag 3 november waren we dan ook al vroeg uit de veren om de moeders met hun kinderen te treffen. Ons verblijf was gelukkig op steenworp afstand van het ziekenhuis. We hoefden slechts de weg over te steken en een paar honderd meter te lopen. De korte wandeling ernaartoe was al een belevenis op zich, en we waren natuurlijk niet meer gewend aan de warmte en het felle zonlicht. Het was ontzettend leuk om kennis te mogen maken met de moeders en hun kinderen. We hebben eerst samen alle beschikbare rolstoelen geïnspecteerd en daarna de kinderen een voor een in de onderzoeksruimte gezien voor het bekijken van de zithouding en het opnemen van de lichaamsmaten. 

Inventarisatie status rolstoelen
In eerste instantie ging het om het opknappen van vier rolstoelen, maar gaandeweg kwam er nog een drietal bij. De rolstoelen verkeerden allemaal in een zeer slechte staat.  De bekleding van alle zittingen en rugleuningen was tot op de draad versleten. Voetsteunen ontbraken, en de banden waren bijna allemaal lek. Ook de fixatiemiddelen (heupgordeltjes en fixatievestjes) waren ondertussen niet meer aan de maat of waren stuk. Werk aan de winkel dus. 
Na een ochtend passen en meten hebben we de rolstoelen allemaal meegenomen naar onze compound. Naast het feit dat dit verblijf vlakbij het ziekenhuis lag, hadden we hier ook het geluk dat we van een van de leegstaande appartementen op de compound gebruik mochten maken. Het was dan wel prachtig weer, maar zo af en toe regende het ook flink waardoor de aangeboden binnenruimte een uitkomst was.

Opknappen rolstoelen
Bij thuiskomst de eerste dag zijn we direct aan de slag gegaan met het strippen van de rolstoelen. Eerst hebben we alle zittingen en rugleuningen gedemonteerd. In eerste instantie dachten we de houten basisdelen te hergebruiken, maar toen de bekleding en het schuim verwijderd waren, zagen we dat dat geen optie meer was. Gelukkig zat er een meubelmaker Pius in onze buurt waar we het nieuwe hout konden inkopen. Zo gezegd zo gedaan. Daarna hebben we tekeningen gemaakt voor de nieuwe houten basisdelen en heeft de meubelmaker deze voor ons op maat gezaagd. Vervolgens hebben we alle houten basisdelen opnieuw opgebouwd met diverse schuimlagen om zo de benodigde contouren aan te brengen in zittingen en rugleuningen. Een tijdrovend klusje. De zittingen hebben we zelf gestoffeerd met de meegebrachte materialen. De bekleding van de rugleuningen moest gestikt worden. Dit hebben we daarom uitbesteed aan de meubelmaker. De rolstoelframes waren ook allemaal flink geoxideerd. Het leek ons beter om deze te ontdoen van de roestplekken en compleet te voorzien van een nieuwe grond en laklaag. Hier hadden we niet op gerekend, maar gelukkig waren we met zijn tweeën en hadden we nog wat speling in de planning. De rolstoelframes knapten hier zienderogen van op en leken wel nieuw. Helemaal toen we ook de nieuwe zittingen en rugleuningen op de frames hadden geschroefd. Zoals gezegd ontbraken er ook een drietal voetsteunen. Deze hebben we laten namaken door de plaatselijke lasser. We hadden vanuit Nederland ook spaakbeschermers meegebracht. Dit zijn ronde kunststof platen die op de wielen worden aangebracht. Allemaal voorzien van leuke kleurtjes en motieven om zo de rolstoelen wat meer te personaliseren. Toen we deze, en ook de nieuwe fixatiemiddelen hadden gemonteerd, was het zover dat we de rolstoelen konden gaan afleveren. We waren ondertussen bijna twee weken verder. 

Aflevering rolstoelen
Op woensdag 15 november was de grote dag van aflevering. We vertrokken met een colonne van rolstoelen vanaf de compound naar het hospital. Alle moeders en kinderen waren weer aanwezig en wisten niet wat ze zagen toen we met de bijna nieuwe rolstoelen aan kwamen rijden.
We hebben de kinderen wederom één voor één naar binnen laten komen in de onderzoeksruimte en in hun eigen rolstoel geplaatst. De maatvoeringen waren perfect. We hoefden alleen nog maar de fixatiemiddelen op de juiste posities in de rolstoelen aan te brengen. Zo kwamen de kinderen weer één voor één de ruimte uit in de nieuwe rolstoel, opgeleukt met ballonnen om zo de feestvreugde nog wat groter te maken. 

We zullen de blije gezichten van de moeders en hun kinderen bij het zien van de opgeknapte rolstoelen nooit meer vergeten. Met een enorm voldaan gevoel zijn we op vrijdag 17 november teruggekeerd naar Nederland en zeggen we; 
Nani anajua, tuonane hivi karibuni (wie weet, tot ziens!)

Groet,  Anita Verberk en Ronni Kummeling 

Bekijk de foto’s van onze missie