Lisanne en Maria

Reisverslag Lisanne Hénuy-Rooijakkers en Maria Vermeer (bestuursleden)
21 januari -20 februari 2015

Lieve luitjes in het koude Nederland,
We willen niemand jaloers maken……. Maar hier is het hot! Rond 12 uur ‘s middags altijd 30 graden. Dan wordt het nog wat warmer….tot 35 graden, vanaf vier uur gaat het weer wat afkoelen. Pfffff!

We hebben alweer indrukkende en mooie weken achter de rug.

De eerste week hebben we weinig gedaan. Een reisje naar andere projecten met kennissen uit Nederland, een dagje Masai Mara (was weer geweldig! Een leeuwenfamilie van wel 17 leeuwen, olifanten, leopard, etc. en dit alles naast je auto!) daarna was Maria een paar dagen niet zo lekker maar toen zijn we full speed weer in actie gekomen.

Bij St. Clare loopt alles redelijk goed. Altijd leuk om daar weer te zijn. Eerst zijn de kinderen wat afwachtend maar snel is het ijs weer gebroken. Het contact met de staf is meteen vertrouwd. Zuster Lucy heeft wel zorgen over de kinderen die de afgelopen jaren bij familie zijn geplaatst. Vaak zijn deze families ook arm. Geld voor school is soms een probleem. Om er zeker van te zijn dat de kinderen een goede opleiding krijgen zijn een aantal kinderen op een boardingschool (kostschool) geplaatst. Tijdens de vakantie gaan ze dan naar familie toe. In die situaties blijft St. Clare het schoolgeld betalen… ook wij betaalden vaak voor enige kinderen. Maar de pot begint leeg te raken omdat er steeds meer kinderen bij familie zijn gaan wonen! Een mooi doel is gehaald maar de nazorg kost veel geld. Wij hebben er ook niet meteen een oplossing voor…
Misschien komen er nog sponsors die een kind/ of half kind willen adopteren…

Bij Samoo op de therapie worden we ook altijd hartelijk ontvangen. We hebben weer enkele nieuwe kinderen in ons Therapie Project. Het is iedere keer weer zo aandoenlijk als je ziet hoe blij de moeders zijn dat ze geholpen worden met hun gehandicapt kind.

Sinds vorig jaar betalen we schoolgeld voor een meisje van 9 jaar, waarvan de ouders zijn overleden. We hebben deze familie via onze fritesman Francis leren kennen. Ze heeft een oudere broer en drie oudere zussen, die zo goed en kwaad als het gaat voor haar zorgen! Maar alleen de oudste zus heeft een baan. Dus veel geld is er niet! De een na jongste wordt gesponsord door een bank in Kisumu. We betalen een klein bedrag zodat de uitgaven voor school en een lunch op school betaald worden voor Bessey. We gingen bij de zussen op visite en wat bleek, de oudste zus had twee weken geleden een baby gekregen. Dit via een keizersnede in het ziekenhuis. Ze wonen in de sloppenwijk, huisje van zand, golfplaten dak. Zand op de grond in maar ondanks dit toch alles netjes en schoon. Onvoorstelbaar. Ze was erg trots op haar kindje. Een snoepje, jullie zagen haar zoontje in mijn armen op Facebook! Het zoveelste kleinkind van mij, meldde Maria!
Francis, onze fritesverkoper wordt in maart ook vader en ook Chistopher een van de jongens waar we vanaf het begin onze kaarten bij kopen vertelde vol trots dat zijn vrouw zwanger is. Ze studeert nog in Nairobi maar het lukt wel haar studie af te maken. Dus er komen nog meer kleinkinderen aan…! De babykleertjes die we bij ons hadden hebben we in ieder geval goed kunnen gebruiken!

Vandaag plaatste ik een bericht op Facebook dat we dinsdag op bezoek zijn geweest bij een alleenstaande vader met negen kinderen. De jongste drie wonen in St. Clare. Vader had geen geld voor voldoende voeding en kon ook het schoolgeld niet betalen. We hebben een sponsor gevonden die het plan wat we voor hem gemaakt hadden gaat financieren. Vader krijgt de kans om een business op te starten zodat hij meer geld voor zijn gezin kan genereren. Hij zou heel graag een molen hebben om mais te malen. Dit meel kan duur verkocht worden. Mais kan hij inkopen in de “goedkope” tijd. We gaan kijken of het gaat lukken! De maatschappelijk werkster van St. Clare helpt hem met de start en blijft hem ook begeleiden. Voor dit jaar hebben we van het geld van de sponsor het schoolgeld voor alle kinderen betaald. Als cadeautje kochten we een grote zak mais, zak bonen, 10 liter olie, een brood en stukken zeep zodat de kleren kunnen worden gewassen. Met de mais en de bonen kan hij nu zeker vier maanden vooruit! Op zijn landje heeft hij bananenbomen, beetje mais en avocado’s. Vader was erg blij met de kans die hem geboden wordt. We zijn er van overtuigd dat hij de kans ook gaat benutten! We gaan de plannen nog verder uitwerken! Er komt t.z.t. een vervolg op de site!

Deze week ook nog naar een school 25-30 km. buiten Kisumu geweest. Dankzij twee gulle sponsors kunnen we daar een computerlokaal inrichten zodat de kids voortaan computerles krijgen. In sommige klassen zaten wel 60 kinderen! Met drie kinderen in een bankje is heel gewoon!

Van George, onze lasser, die in oktober met zijn lasbedrijf is begonnen ontvingen we de eerste aflossing. Hij heeft van Amara geld geleend om zijn werkplaats te bouwen! Zowel George zelf als wij waren kei trots! Ook Brian, de manager van de school waar hij zijn opleiding volgde was super trots op hem. Brian helpt George als hij zaken tegenkomt waar hij hulp bij nodig heeft. Hij vindt George echt een voorbeeld voor zijn leerlingen!

Nou ja ik kan nog wel even doorgaan met mijn verhalen want zo brengen wij onze dagen door… Praten, uitleggen, uitleg vragen, plannen maken, spullen kopen, met de kids spelen, van hot naar haar reizen achter op de fiets, achter op de brommer, in de tuktuk of in een volgepakt busje. etc. Dit alles in een relaxed tempo dus ben niet ongerust het vakantie gevoel is aanwezig!!!
En het terras aan het Victoriameer hebben we ook al een paar keer bezocht!

Sponsors, iedereen die ons steunt met wat dan ook weer hartelijk bedankt. Dankzij jullie kunnen wij hier zijn!

Lieve mensen, tot een volgend bericht

Groetjes, Maria en Lisanne