Carmen, Evelien en het Heerbeeck College Best

Wat een bijzondere reis maakte bestuursleden Carmen van Bergen en Evelien Hommes-Romonesco de afgelopen 2 weken met 7 leerlingen en docent Michel van den Einden van het Heerbeeck College Best .
Zaterdag 15 februari vertrokken zij vanuit Schiphol op ‘expeditie Kenia’ naar de projecten van Amara Foundation.

Ik zal van elke dag een berichtje plaatsen, zodat jullie mee kunnen lezen en kijken naar onze belevenissen.
Jullie kunnen ook ons travelogue lezen waarin dagelijks door leerlingen is geschreven: https://sites.google.com/…/heerbeeck-mee…/shared-travelogue…

 

Voor een kleine selectie uit de duizenden foto’s die wij samen gemaakt hebben kunt u hier klikken.

Na een goede nachtvlucht met zo’n 2 uur slaap zijn docenten Evelien en Michel met de leerlingen op zondag 16 februari allemaal goed, zonder extra controles, door de douane gekomen.
Eenmaal gearriveerd staan de twee safaribuschauffeurs al op ons te wachten.
De bagage gaat achterin en vervolgens gaan we naar het nationale vliegveld, wat overigens op hetzelfde terrein is. Daar zou Carmen van Bergen arriveren.
Haar vlucht had echter 2 uur vertraging, dus de leerlingen leerde meteen the Kenyan way: Hakuna Matata.😄.
Vandaag stond een een rit naar de Masai Mara op het programma.
Onderweg zien we direct veel typische Keniaanse taferelen op de weg en stoppen we bij the rift vallei, waar onze bestuursleden leren dat het hip is om je zonnebril half op je neus te zetten bij het maken van een foto.
Onderweg zien we al bavianen en zebra’s. Bij de ingang treffen we allerlei Masai vrouwen die hun spullen willen verkopen. Dan gaan we echt naar binnen en we zien extreem veel dieren!: zebra, heel veel olifanten van dichtbij, dik diks, topi’s, giraffen, een grote groep struisvogels, gieren, pumba’s, jakhalzen, egyptische ganzen, hyena’s, tomsom gazelle, buffels, gnoes en 5 cheetahs gezien.
Dat zijn echt heel veel voor 1 avond!
Het was zo’n tof begin!


Op dag 3 hadden we een full game drive. Een volle dag safari. We waren de dag ervoor natuurlijk zo verwend dat het alleen maar tegen kon vallen, maar ook deze dag was geweldig. We begonnen met giraffen.
Starten met de safari is echt goed en leuk om de groep nog hechter te maken.
We zien ook een uitbuikende leeuw in de schaduw van een struik. Later zagen we deze leeuw ook nog een stukje wandelen. Wat een machtig beest! Hij had net een gnoe verorberd samen met zijn broer.
Tijdens een wandeling langs de Mara rivier begeleid door een ranger zien we een krokodil die heel dik is omdat hij net een nijlpaarden jong op het menu gehad heeft en natuurlijk zien we ook heel veel nijlpaarden. De leerlingen genieten en maken de nodige foto’s.
Tijdens een picknick waarbij onze drivers gelukkig op uitkijk stonden bleken er ineens leeuwinnen aan te komen! Michel dacht eerst dat het grapje was, maar uiteindelijk ging hij toch maar snel in ons busje zitten. Direct daarna kwam een ander busje bij ons om ons te waarschuwen. Dat was op het nippertje!
Het was weer een geweldige dag.

Dag 4, de dag waarop we naar Kisumu gaan.
We zouden om 6 uur vertrekken, dus wij stonden allemaal rond 5.50 met onze bagage bij de busjes.
Uiteindelijk denk ik dat we, na een tochtje door een Masai dorp, rond 6.30 echt het park in kwamen.
De opkomende zijn was prachtig!
Het was weer geweldig in door de weidse vlaktes te rijden.
We zouden deze ochtend een safari hebben van 1 uur.
Maar uiteindelijk zijn we er 3 uur geweest. Echt bizar!
We zagen weer allerlei grazers en gieren en uiteindelijk waren we op weg naar de uitgang toen er wat over de radio geroepen werd. Onze busjes draaiden om en het had ging vol open! En niet voor niets zagen we bij aankomst bij een boom. Een luipaard met zijn prooi (een everzwijn) in een boom!!
Nu hadden we 4 van de big five compleet en konden we zeker het park verlaten.
De Afrikaanse buffel, Olifant, leeuw en luipaard.
Alleen de neushoorn heeft zich niet laten zien.
De terugreis is ook nog prachtig. We zien natuurlijk allerlei Keniaanse taferelen en geweldige landschap. We zitten rijstplantages, suikerplantages, suikerrietplantages.
Aan de weg tussen de theeplantages stoppen we om te lunchen. Zoals alle busjes die ochtend zich verzamelden rondom het luipaard, verzamelde zich hier al snel allerlei mensen rondom onze picknick plek. En iedereen genoot. Zij van het eten en de polaroids die wij uitdeelden. En wij van een tour door een plek waar de vers gelukte thee verkocht werd.
En na een prachtige rit waarbij de chauffeur weer van alles vertelde, kwamen we in Kisumu aan bi Sooper guest house. Op het dakterras stonden Molly en Helena op ons te wachten. Ze waren aan het koken op een soort van kleine bbq (chico). De kip was net geslacht. Het bloed lag nog op het bordje en de kip in een kom. De kinderen genieten van de wifi en het contact dat ze eindelijk weer even met thuis kunnen leggen.

Dag 5. Vandaag gaan we echt een van de projecten van Amara Foundation bezoeken.
Na een eerste rit in de matata, waarbij sommige leerlingen toch en beetje geschokt waren van de kwaliteit van het openbaar vervoer kwamen we onderaan de heuvel van St. Clare aan. Daar spraken wat piki piki driver me aan en kreeg een stuk suikerriet waar iedereen van kon proeven.
Te voet zijn we naar boven gegaan.
Gelukkig kwamen onderweg iemand tegen die de weg kende, want door de vele regen was een enorme waterplas waardoor een aantal paden afgesloten waren.
Bij St. Clare waren de kinderen meteen super enthousiast en onze leerlingen vonden deze kleine kinderen geweldig.
Op weg naar St, Clare hadden we in een supermarkt bellenblazen gekocht.
In de ochtend stond de zuster er op dat we eerst met de kinderen bezig zouden gaan. Dat was geweldig! We speelde, bliezen bellen, danste en deelde schoolmateriaal en knuffels uit.
Na het handen wassen was het tijd voor een echte Keniaanse lunch met onder andere ugali en cowpie.
Na de lunch gingen weer aan de slag.
De meeste leerlingen gingen de speeltuin schilderen, maar Wouter en bestuurslid Evelien gingen de wasmachine repareren.
Thuis was er al een onderdeel en gereedschap gekocht en hadden we een instructiefilmpje bekeken en gedownload. Dit moest goed komen, dachten we….Toen we de wasmachine al open deden bleek er veel meer dan 1 onderdeel kapot te zijn😞. Het was een muizenhotel geworden. Er was geen enkel rubber meer heel!
Gelukkig had het werk van de andere leerlingen wel meer resultaat. De speeltuin was eind vorig jaar al gelast, zodat alles het weer deed. Nu ziet hij er ook weer helemaal fris uit.
In de avond hebben we nog Jubilee market, de groente en fruit markt bezocht.
En hadden we een enorme regenbui.
Veel van onze leerlingen en Michel hebben op het dakterras gedoucht. Letterlijk met zeep!! Wat een lol.

Dag 6 was een artistieke dag. Met de matatu gingen we naar de artsworkshop van Mark waar we een workshop papier maken van water hyacint volgden. Vervolgens gingen we met de tuktuk naar de Masai market. En als klap op de vuurpijl, als ongeplande verrassing gingen we zwemmen. Kas en Anne waren cooking crew en maakte een heerlijke fruitsalade.

Dag 7, vrijdag 21 februari, gingen we naar St. Anthony’s school for deaf blind in Awasi. Naar deze school gaan verschillende kinderen die wij vanuit ons therapie project helpen. Dit zijn meervoudig gehandicapte kinderen.
Voor verschillende leerlingen was dit in eerste instantie heftig om te zien.
Na een warm welkom en het heffen van de vlag, kregen we een rondleiding door de school, de slaapvertrekken en de keuken. Het personeel was vriendelijk en de leerlingen kregen overal uitleg over. Al snel hadden ze door dat ook verschillende werknemers doof waren. We werden heel warm verwelkomd en Carmen en Evelien werden overal geknuffeld. Na deze tour kregen we een tafel vol mandazi’s (soort oliebollen) en thee of warme chocolademelk.
We deelde nog schoenen, kleding, duplo en ander therapie materiaal uit. De schoenen kwamen onder andere van de stiefmoeder van Joep Toebes. Kijk eens hoe blij deze medewerkster is met haar nieuwe schoenen! Susan, bedankt!
Daarna hadden we genoeg energie opgedaan om aan de slag te gaan. De school was uitgebreid en voor de rolstoel leerlingen was er een zeer ruim en leeg lokaal. Daar mochten we onze gang gaan met het schilderen van de golfplaten binnenmuren. En het eindresultaat mag er wezen!
Na de nodige foto’s zit de hele school (er zitten hier ook regulieren leerlingen op school) klaar voor verschillende optredens en toespraken.
Super leuk om te aan mee te doen.
Ik vond het trouwens ook heel goed om te zien hoe goed de gezonde leerlingen met de gehandicapte leerlingen integreren en samenwerken.
Dit was weer een zeer indrukwekkende dag voor met name alle leerlingen. Zowel van het Heerbeeck College Best als van de St. Anthony school.
In de avond zijn we nog gaan uit eten bij Buddy’s, waar we pizza’s aten en getrakteerd werden door een live optreden van een band.

Dag 8 is de dag van Urusi. De voetbalclub uit de wijk Manyatta die wij ondersteunen.
We beginnen met het doen van een clean up actie.
Drie van onze groep gaan eerst naar het meer voor het kopen van verse vis voor vanavond. Ze gaan ook direct mee om deze vis schoon te maken. Daarna komen ze ook naar Manyatta.
We hadden allemaal dezelfde shirts aan met dank aan Volleybalclub DKJO!
Bij aankomst stond er een grote tent, een hoop stoelen en een heuse DJ. Een echt evenement.
Iedereen deed handschoenen aan en ging in groepen op pad. Om onkruid te wieden, te vegen, te scheppen, met de kruiwagen te rijden of om gewoon te rapen.
Deze clean up is vanuit Urusi geïnitieerd en ook vanuit hun (voetbal)budget van Amara bekostigd.
Het was heel heftig, zeker als je bedenkt dat er nog heel veel kinderen op blote voeten lopen. Er ligt zoveel viezigheid en glas. Toen we klaar waren vond ik het nog echt niet schoon. Maar alle beetjes helpen.
En een groot deel gaat het hier ook om bewustwording.
Ik zou het liefste vuilniszakken uitdelen of vuilnisbakken door de wijk heen plaatsen. Na de clean up was het eerst even partytime!
Toen iedereen terug kwam was het tijd voor alle speeches.
Manyatta (deze sloppenwijk) bestaat uit 11 subwijken. Waar wij schoonmaakte heet het Flamingo. Dus dat kwam iemand voor speechen, natuurlijk van Urusi en zelfs ook vanuit de overheid en zij had een hele goede speech. Omdat zij een hogere functie heeft wordt er ook echt naar haar geluisterd.
Carmen en Evelien moesten helemaal vooraan op het podium. Natuurlijk moesten wij ook speechen.
Na alle speeches barste het feest pas echt los. Alle kinderen van Urusi hadden al heel goed geholpen en danste nu mee. Super! Goed om te zien dat dit allemaal ook teruggaat naar de kinderen van Urusi.
Na het feestje gaan we naar het Amara sports complex. Ook deze is van het Urusi budget geplaatst. Hierin worden tegen betaling voetbal wedstrijden getoond.
Na de clean up was het tijd voor een clean up van onszelf en gingen we terug naar het guest house, voordat we naar het museum gingen. In het museum was binnen een hal over wildlife en de geschiedenis van Kenia. Buiten was een origineel luo-dorp nagebouwd. Erg leuk. Daar werd ook een dansvoorstelling gehouden waaraan we deel mochten nemen. Verder waren er muur schilderingen over de tradities een aantal slangen, schildpadden, een krokodil en een aquarium. Wat allemaal niet heel hoogstaand was. Gelukkig was Molly erbij, omdat zij ons rond kon leiden en extra’s kon vertellen👌🏼
Na het aquarium hebben we weer de tuktuk gepakt naar het Urusi voetbalveld voor een wedstrijd, Nederland tegen Kenia.
16 jarige Nederlanders (blauwe DKJO shirts) tegen 12 jarige Kenianen (oranje shirts). 2 x 15 minuten (ongeveer althans)
Omdat ons team met minder was werden we aangevuld met Keniaanse spelers (gele shirt). Carmen maakte foto’s, Evelien filmde. Het ging er hard op. In de eerste helft viel Anne, wat je hier echt niet moet doen. Flinke knie wond en hand en scheenbeen geschaafd. Maar ze speelde gewoon door.
In de tweede helft zwikte Michel zijn enkel om. Hij moest er meteen uit. Uiteindelijk werd het 1-1. En moesten er penalty’s genomen worden. Helaas won Kenia.
Anne was echt the women of the match. Zij voetbalt in Nederland ook en dat was te zien.
Ook het feit dat ze viel en gewoon doorspeelde maakte dat ze door alle jongens werd geadoreerd 😍. Geweldig!
Uiteindelijk deelde we twee koffers vol voetbalschoenen, groot en klein, uit en een heleboel shirt en shorts.
Daarna werd er natuurlijk weer gespeecht. Van onze leerlingen nam Kas dapper het woord. Hij was the man of the match, want hij had voor ons gescoord en ook nog eens super goed gespeeld.
Na weer een lange dag vol indrukken en gezelligheid gingen we naar het guest house waar Molly en Helena de vis voor ons aan het bereiden waren. Ik vond het erg lekker, maar de kids genoten er minder van. En daarna vroeg naar bed, want de dag daarna is het zondag en gaan we naar de kerk.

Dag 9, zondag. We zouden de kinderen bij St. Clare op gaan halen om samen naar de kerk te lopen.
Omdat Michel zaterdag bij de voetbal door zijn enkel gegaan was, besloten we niet te lopen, maar rechtstreeks naar de kerk te gaan.
Er was wat verwarring, waardoor de dienst al begonnen was toen we binnen kwamen.
Daardoor konden we niet bij de kinderen zitten. Het begon best leuk met klappen en wat swingen, maar toen kwam de preek en die was erg lang en lang niet altijd even goed verstaanbaar. Daarbij was het extreem heet.
We hadden bijna eerder de mis verlaten, omdat we anders echt van ons stokje zouden gaan.
Gelukkig bleek de mis toen afgelopen.
Buiten waren de kids heel blij dat we er waren. We zijn wel lopend met de kinderen mee terug naar het kindertehuis gegaan.
Eerst even wat drinken en afkoelen in de schaduw. Natuurlijk zijn er direct weer kinderen om ons heen😃
Michel en de leerlingen blijven chillen, terwijl Evelien en Carmen eerst in de keuken helpen en vervolgens nog even bij zuster Dorothea op gesprek gaan.
Na de lunch bij St. Clare nemen we afscheid en gingen we op pad om de kinderen van Hambale Primary school te ontmoeten voor een wandeling.
In het begin was het erg ongemakkelijk, maar al snel kletste we er flink op los.
Het begon stil was vlak, maar zo ontzettend heet. Daarna werd het heuvelachtig en een prachtige wandeling!
Onderweg vielen steeds meer mensen af die met de piki piki naar de top gingen. Maar 5 mensen hebben lopend de top gehaald. Vier daarvan waren van onze groep💪.
Met piki piki’s (motoren) gingen we de berg af. Dat was genieten voor onze leerlingen.
Eenmaal beneden aan de berg gingen we met z’n allen in de schoolbus naar de friettent. Wat een feest was dat! Floor had haar geluidsbox mee en er werd volop geswingd🥳
Na een maaltijd van Francis en Sharon’s friettent bracht Austine (De melkman) ons naar het guest house en mochten we achterin zijn bak met z’n allen. Het was een drukke maar super toffe dag!

Dag 10, maandag van de tweede week alweer.
Vandaag gingen we met onze expeditie Kenia shirt (die gesponsord zijn door badmintonplanet.nl) aan, voor een rondleiding en voor het meekijken tijdens de lessen naar St. Francis Primary school Hambale.
Hier gaan ook een aantal kinderen van Amara Foundation naar school.
Bij aankomst werden we direct enorm verwend met madazi’s (soort oliebollen) en drinken. Daarna maakte we een mooie groepsfoto voordat we het terrein rondgeleid werden.
Eerst over het terrein van de kostschool. Als break word er een kort potje gebadmintond, voordat we naar het door Amara gesponsorde computerlokaal en bibliotheek gingen.
Vervolgens gingen we naar de dininghal, waar eerst alle “day scholars” tegen betaling van 20 cent een bord eten kregen. Het ging er heel gestructureerd aan toe.
Daarna kregen de kostschool kinderen eten.
En vervolgens werden wij in “the office” van zuster Linet uitgenodigd voor een lunch. Super lekker en weer veel te veel.
De kinderen van St. Clare’s childrenshome die nu hier naar school gaan kregen nieuwe schoenen van ons. Ook deze kwamen weer via Joeps familie.
Daarna was het (eindelijk) tijd om een les bij te wonen. Bestuurslid Evelien zat bij een science les over voortplanting van de mens, het spijsverteringsstelsel en het hart. Wat was deze docent gepassioneerd! En ook de leerlingen van het Heerbeeck luisterden netjes mee.
Toen school uit was, was het tijd voor sport en spel: volleybal, dansen, voetbal en badminton werd op een groot veld gespeeld.
Redelijk op tijd gingen we weer naar Sooper voor een rustige avond.
Aan het einde van de avond hebben we nog de puntjes op de i gezet voor ons programma voor de Hambale leerlingen voor dinsdag.

Dag 11, de laatste dag voor onze projecten en de laatste dag op St. Francis Primary school Hambale.
Omdat we een vol programma hadden en in de avond zouden gaan uit eten besloten we dat wij het Keniaanse tempo onder spanning zouden zetten en gewoon wilde beginnen. De zuster was even buiten de school en volgens mij wilden ze dat we op haar wachtte om weer een snack te nemen. Dan zouden we pas na de snack en na de pauze kunnen beginnen. Dat duurde te lang vonden wij. We zijn dus gewoon naar boven naar het ICT lokaal gegaan.
Er verscheen echter een hele klas (45-50 kinderen) ipv de afgesproken 8 leerlingen. Toen moesten wij even schakelen met onze onderdelen.
De leerlingen van het Heerbeeck College Best begonnen met een geschiedenis les over Nederland. Daarna de gymles met een dansende warming up. Gevolgd door een keuze sport: handbal, volleybal of voetbal. Ook nu werden weer shirts uitgedeeld van donateur Volleybalclub DKJO.
Tussendoor kwam er nog even een andere klas met enorm enthousiasme naar buiten voor een praktijkles over planten en fotosynthese.
Na ons sportonderdeel gingen we echt door met de 8 geselecteerde leerlingen. Dertig feitjes over Nederland. De leerlingen schreven op of ze dachten dat ze goed of fout waren. En van feitjes: bij bijzondere gelegenheden, zoals Kerstmis, eten we in Nederland kat.🤣
Daarna gingen we door met het proeven van Nederlands “eten”. De drop viel bij de meeste kinderen niet in de smaak😝.
Het eten werd gevolgd door 30 seconds. Wat ze moeilijk maar leuk vonden.
Van zowel de feitjes als 30 seconds hebben we de educatieve waarde aan de science docent uitgelegd in de hoop dat ze hier deze speelsere vorm van onderwijs ook eens toe kunnen passen.
En last but nog least in ons programma waren de oud Hollandse spelen met stoelendans, spijkerpoepen en peperkoek happen.
Na ons programma was het tijd voor een zeer uitgebreide lunch, gevolgd door het programma van de kinderen van Hambale voor onze leerlingen. Dat werden feitjes over Kenia waarbij ze met waar of niet waar moesten antwoorden.
Deze waren ter plekke nog bedacht maar waren erg leuk!👌🏼
Uiteindelijk kregen we nog een entertainment programma van zeer hoog niveau. Deze school doet dan ook regelmatig op landelijk niveau mee met drum, drama en voordracht en hebben daar al vaker prijzen mee gewonnen. Daar is de groep 8 musical niet bij volgens onze leerlingen😬.
En als verrassing worden we met de schoolbus naar huis gebracht die ook nog eens vol leerlingen zit!
Kortom weer een topdag Hambale! En ook voor de kinderen die mee reisde in de bus was het super, want veel van hen zagen voor het eerst Lale Victoria.
In de avond hadden we uit eten op Dunga Hill gepland.
Ondanks dat het bewolkt was en erg winderig werd dat toch en mooie en relaxte avond.

Dag 12, de laatste dag in Kenia. Vandaag hadden we een vroege start en hebben we een zeer rustgevende bootsafari bij zonsopkomst gedaan. We zien nijlpaarden en horen dat het stijgende water heel wat invloed heeft op de bewoners rondom het meer.
Dit werd gevolgd door een ontbijt in de schoolkantine van Molly. Na en wandeling terug naar Sooper guest house zijn de kinderen en Michel gaan relaxen. Carmen en Evelien zijn alle nieuw ingekochte Keniaanse producten gaan verpakken.
Na een laatste bezoekje aan the Masai market zijn we onze ervaringen aan de hand van 3 foto’s per persoon met elkaar gaan delen. Ieder heeft foto’s gekozen van momenten tijdens de reis die hij of zij mooi, grappig, heftig of indrukwekkend vond. Een mooi momentje en iedereen herkent de verhalen. Bijzonder is dat er weinig dezelfde foto’s of momenten terug komen. Wat ook duidelijk naar voren komt is dat we als groep met veel respect voor elkaar met elkaar om zijn gegaan. En daar ben ik trots op! Fijn om deze momenten, in Kisumu op de rooftop, met deze groep te mogen delen.
Zodra we klaar zijn vult het dakterras zich met Sharon (van de friettent) en haar kinderen, Austine (de melkman) en Jacob (een vriend van Carmen).
En toen was het na het avondeten al tijd om naar het vliegveld te gaan en echt afscheid te nemen van onze vrienden.
De tijd is voorbij gevlogen…

Dag 13, Home sweet home. Na een lange reis werden we op Schiphol opgewacht door verschillende ouders en ook bestuursleden Lisanne en Maria stonden met de banner en voor iedereen een roos klaar om ons te verwelkomen. Wat een geweldige verrassing!
Het was een prachtige reis die we nooit zullen vergeten!