Niek en Anke

Hartverwarmende nieuwe herinneringen!

In 2012 keerde mijn moeder terug uit Kenia. Vol enthousiasme, passie en met een grote lach op haar gezicht had ze zich 3 maanden lang ingezet voor de kinderen van St. Clare in Kisumu. Wat had ze genoten. Dit wilde ik ook. Waarom? Omdat alles wat zij gedaan had van waarde was geweest, ze elke dag een lach op het gezicht van een kind toverde, en omdat hulp van de Amara Foundation hard nodig was en is. Dus! Mama en ik hadden een deal: we zouden samen terugkeren naar Kisumu. Mijn moeder is vorig jaar overleden en helaas is dit er niet van gekomen. Maar gelukkig mocht ik samen met mijn lieve vriendin Anke mooie herinneringen ophalen van mama en zijn wij enorm gaan genieten van én met de kinderen uit St. Clare’s Children’s home!

Eindelijk was het dan zover. Acht mei 2019 vertrokken wij richting Kisumu. Met twee extra koffers, vol met spullen voor de kids van St. Clare’s Children’s home en voor department therapy for children in het Joothr Hospital, reisden we af naar Kenia. Carmen en Wiljan hadden ons van te voren enorm enthousiast gemaakt met veel mooie verhalen en we hadden alle informatie van hen gekregen die we nodig hadden! And last but not least: onze lieve familie en vrienden hadden veel geld gedoneerd! Dit namen we mee om daar te besteden.

Toen we op het vliegveld aankwamen in Kisumu stond Austin ‘the milkman’ ons op te wachten. Hij wist exact wie wij waren, want zoals meerdere mensen zeggen, ik lijk op mijn moeder. Een dikke omhelzing volgde. We brachten veel tijd door samen, hij bracht ons overal naartoe, we praatte over mijn moeder, we bediscussieerde de verschillen tussen beide culturen, en we proosten heel wat avondjes samen met een lekker diner! Austin is een echte topper! Daarnaast hebben we zuster Lucy en Francis (van de Coca-Cola kiosk) ontmoet die destijds veel tijd met mama hebben doorgebracht.

Maar wat onze tijd in Kisumu het mooist maakte waren de kinderen van St. Clare’s Children’s home. Bij binnenkomst direct al een fijne maar ietwat aparte begroeting. Het aanraken en aaien van een Mzungu (Afrikaans voor blanke) blijft voor veel kinderen toch iets bijzonders. Na een kennismaking en rondleiding over de compound begonnen we ‘s ochtends met het geven van les, speelde we in de pauze met ze en leerde we ze spelletjes uit Nederland (o.a. Annemaria Koekoek). Verder is dit wat we de afgelopen periode zoal nog meer gedaan hebben;

– Therapiespullen voor Department therapy for children in het Joothr Hospital afgeleverd bij Samoo Wilson.
– Voetbalshirts, trainingspakken en voetbalschoenen gegeven aan de kids waar ze ontzettend blij mee waren (bedankt hiervoor Pascal namens Sv.Leones en Rick Peters namens Rick Sports Druten).
– Een extra koffer vol kleurplaten, potloden, springtouwtjes en frisbees was een succes: blije koppies en prachtige kleurplaten in de klaslokalen aan de muur!
– Als verrassing en tevens afscheid twee fantastische dagen op stap met de kids! We vertrokken ‘s ochtends in een busje vanuit St. Clare’s, kochten schoolschoenen en slippers, bezochten Kenya Wildlife Impala park, deden een boottocht en eindigde met frietjes.

Vooral het organiseren van een dagje weg is voor veel kinderen al een hele belevenis.   Velen van hen komen namelijk zelden buiten de compound en hadden bijvoorbeeld nog nooit op een boot gezeten of wilde dieren gezien (de leraren hadden de kinderen stiekem al wel wat extra les gegeven over wilde dieren, dus dat was erg tof!). Hierdoor was het voor veel van hen spannend maar tegelijkertijd erg boeiend. Je zag aan de gezichtjes dat ze van elke minuut genoten. En wij genoten ontzettend met ze mee. Een geweldige dag voor zowel de kinderen, de begeleiding als voor ons.

Het is erg bijzonder om in een korte tijd zo’n hechte band met de kinderen en de medewerkers van St. Clare op te bouwen. Wij gingen elke dag met een dikke glimlach naar huis. Om die reden vonden we het lastig om gedag te zeggen. Helaas moest het er dan toch van komen en namen we na een geweldige periode afscheid van iedereen (met een lach en een traan). In de auto op de terugweg zeiden we direct tegen elkaar dat het eigenlijk veel te kort was en dat we sowieso terugkeren om te kijken hoe het iedereen vergaat. Dat ook de kinderen het leuk hadden blijkt uit een bericht dat we na een aantal dagen ontvingen van zuster Lidea; “Hi Dear, how are you doing? We are missing you already. The kids are all fine. They were asking when you are coming back to teach them“. Dit lezende met alweer een lach en een traan..

Een ongelofelijke ervaring rijker en een reis om nooit meer te vergeten. De Amara Foundation verzet geweldig werk. Bij deze willen we hen dan ook bedanken voor de mogelijkheid iets bij te mogen dragen aan de ontwikkeling van de kinderen van St. Clare, Kisumu en Kenia. Want elk klein beetje helpt!

Nogmaals dank iedereen voor de gedane donaties namens ons en de Amara Foundation!

Liefs, Anke en Niek

Klik hier om een aantal van onze foto’s te bekijken